http://moraghebe.blogfa.com/ شش جهت است این وطن، قبله در او یکی مجو ... بی وطنی است قبله گه، در عدم آشیانه کن fa blogfa.com Thu, 17 Dec 2009 04:20:00 GMT http://moraghebe.blogfa.com/post-1245.aspx <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type" /><meta content="Word.Document" name="ProgId" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator" /><link href="file:///C:\DOCUME~1\YASAEI~1.NEZ\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" rel="File-List" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:35.95pt 1.25in .5in 1.25in; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0; mso-gutter-direction:rtl;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p dir="rtl"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);">مراقبه27/9/:</span></strong><strong><span style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);" dir="ltr"></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">روز:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: green;">تو هر لحظه بر سر دوراهي قرار داري: راه غمگيني و راه شادماني. انتخاب راه به تو بستگي دارد. </span></strong><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;">روزي عارفي در حال احتضاربود و مريدانش از او درخواست كردند: " استاد! اينك زمان آن است كه راز را با ما در ميان بگذاري. در مدت پنجاه سالي كه در كنار تو بوديم هيچگاه تو را حتي لحظه اي<span>  </span>كوتاه<span>  </span>افسرده و غمگين نديديم. پدران و پدر بزرگهاي ما مي گفتند<span>  </span>شما در جواني بسيار عبوس و جدي بوديد. بعدها چه پيش امد كه اينچنين شاد و خندان شديد؟ "<span style="color: green;"> </span>مرشد درپاسخ گفت: " پدران و پدربزرگهاي شما راست مي گفتند. من تا قبل از سي سالگي شخصي عبوس و جدي بودم. سپس صبحي از صبحها وقتي از خواب بيدار شدم با خود انديشيدم: من چكار دارم مي كنم؟ چرا اينهمه غمگين هستم؟ چرا انرژي هايم را اينگونه هدر مي دهم؟ از امروز براي تنوع هم كه شده بايد راه ديگري را امتحان كنم. از آنروز راه شادماني را بر گزيدم. از آنروز هر صبح پس از اينكه از خواب بيدار مي شدم از خود مي پرسيدم: امروز مي خواهي چه كني؟ آيا مي خواهي، غمگين، عبوس و ناراحت باشي يا اينكه مي خواهي خوش و خندان باشي؟ ومن هميشه راه شادماني برمي گزيدم. از آنروز بود كه شاد و خندان شدم. "من كاملا با اين مرد، موافقم. او درست مي گويد<span style="color: green;">. فقط مساله انتخاب كردن در ميان است.</span> پس <span style="color: rgb(153, 204, 0);">از همين فردا راه شادماني را در پيش گير</span>- تو به اندازه كافي جدي و عبوس بوده اي. يا <span style="color: green;">اصلا مي تواني از همين حالا شروع كني. لازم نيست تا فردا منتظر باشي. كسي چه مي داند؟ شايد فردايي وجود نداشته باشد.</span> راه شادماني در پيش بگير و از من بشنو، آنرا دوست خواهي داشت.<span style="color: green;"></span></span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: green;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">شب:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: green;">در سكوت نيروي نهانت با تو سخن مي گويد.</span></strong><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;"> نداهايي را از درون مي شنوي. نداهايي كه قطعي و مسلم اند. هيچ اما و اگري ندارند. قلب راههاي كامروايي را به تو نشان مي دهد. تو را هدايت مي كند. كار مرشد اين است كه به تو كمك كند به سكوت برسي تا بتواني نداي درون خود را بشنوي<span style="color: green;">. آنگاه زندگي تو از درون هدايت مي شود</span>. بنابراين من به تو كمك مي كنم بصيرت دروني خود را بيابي<span style="color: green;"> تا رها شوي و به آزادي رسي.</span> راه رهروي اسارت نيست. يك كيش، يك آيين نيست. شكوفايي آزادي است. شكوفايي فرديت، عشق و آفرينندگي است.</span></strong></font></p> <p dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">273</span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">عصبانيت و درد</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">عصبانيت هنگامي رخ مي دهد كه ما از چيزي ناراحت مي شويم و مي خواهيم اين ناراحتي را جبران كنيم. اگر كسي به شما آسيب برساند، در مقابل درد اين آسيب، ‌عصباني مي شويد. هر ناراحتي و دردي با عصبانيت سركوب مي شود. لايه هاي عصبانيت، درد را پوشانده است. با پرورش آگاهي و حضور، عصبانيت ناپديد مي شود و به جاي عصباني شدن، غمگين مي شويم. هنگاميكه عصبانيت به غم تبديل شود، مطين باشيد كه به درها و ناراحتيهاي سركوب شده نزديك شده ايد و به زودي اين دردها بيرون مي ريزد؛ درست مثل اينكه زمين را حفر مي كنيم تا به آب برسيم. ابتدا بايد لايه هاي خاك و سنگ را برداريم. سپس آب خودبخود مي جوشد و بالا مي آيد. اين آب، نخست گل آلود و كثيف است، ولي با كندن عميق تر، آب تميز دردسترس خواهد بود. عصبانيت همان لايه اي ابتداي سنگ و خاك است. سپس نوبت به آب گل آلود و كثيف مي رسد كه همان غم و اندوه استو سرانجام،‌به آب خالص مي رسيم كه همان دردها و ناراحتيهاست. درد خالص زيبايي خاص خودش را دارد؛ زيرا به شما زندگي جديدي مي بخشد.</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma; color: rgb(204, 153, 255);">18 دسامبر</span></font></p> <p style="text-align: justify;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">Life has its own ways. The moment you start managing everything, you spoil it. Allow life its freedom. About love, allow freedom, and do not be guided by fixed ideas.</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">زندگی راهکارهای خودش را دارد. لحظه ای که شروع می کنی همه چیز را اداره کنی، آن را خراب می کنی. به زندگی آزادی اش را بده. در مورد عشق ، آن را آزاد بگذار، و افکار خشک و متحجر را سرمشق قرار<span>  </span>نده. </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></font></p> </p> Thu, 17 Dec 2009 04:20:00 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=moraghebe&postid=1245 moraghebe http://moraghebe.blogfa.com/post-1245.aspx http://moraghebe.blogfa.com/post-1244.aspx <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type" /><meta content="Word.Document" name="ProgId" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator" /><link href="file:///C:\DOCUME~1\YASAEI~1.NEZ\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" rel="File-List" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:35.95pt 1.25in .5in 1.25in; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0; mso-gutter-direction:rtl;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(153, 204, 0);"> </span></strong></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);">مراقبه26/9/:</span></strong><strong><span style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);" dir="ltr"></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">روز:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;">لحظه به لحظه، خود جوش زندگي كن. فقط اين لحظه است. گذشته را بايد رها و فراموش كرد چون ديگر وجود ندارد. نبايد در مورد آينده نگران بود چون هنوز نيامده است. آنگاه آنچه باقي بماند اين لحظه بسيار زيباست. در اين لحظه خوش باش! <span style="color: green;">با تمام<span>  </span>وجود در اين لحظه زندگي كن تا اين لحظه دروازه ورود خداوند شود.</span> <span style="color: rgb(153, 204, 0);">خدا فقط يك زمان را مي شناسد و آن لحظه اكنون است و فقط يك مكان را و آن اينجاست.</span> <span style="color: green;">اگر دست از گذشته و آينده برداري </span><span style="color: rgb(153, 204, 0);">فقط خدا باقي مي ماند.</span> هيچ نيازي به عبادت نيست. هيچ نيازي به كند و كاو كتابها نيست، هيچ نيازي به نبش قبر تعاليم سنتي رمز آلود و كهنه نيست. تو مي تواني در عين سادگي و بدون هيچ هياهويي حقيقت را بيابي. مباحثي كه در مورد خدا شناسي مطرح مي شود، هياهويي بيش نيست. هياهويي براي هيچ است. رويكرد من زندگي كردن با تمام وجود در لحظه اكنون است. غير از اين هيچ چيز ديگرلازم<span>  </span>نيست. </span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">شب:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;">از پرندگان، آواز خواندنشان را بياموز، از درختان رقصشان را و از رود خانه ها موسيقي شان را. ديده بگشا تا از شعر پر شور هستي حيران شوي. نيازي نيست بدنبال معناي هستي بگردي. اگر چنين كني، جستجوي تو يك جستجوي فلسفي مي شود. همين كه بپرسي" معناي آن چيست؟ " از راه شهر بدر مي شود. <span style="color: green;">بدون مطرح ساختن پرسش" معناي پيچ و تاب خوردن درخت در باد چيست؟ " با درخت به رقص در آي تا در راه شعر قدم بگذاري.</span> و معجزه معجزه ها اينجاست كه كسي كه بدنبال معنا نيست بي درنگ آنرا مي يابد با درختان برقص! با پرندگان آواز بخوان<span style="color: green;">! در رودخانه شنا كن تا معنا را بيابي- بدون اينكه آنرا جستجو كني.</span> جزيي از اين هستي زيبا شو. ترانه ات را بخوان، زيرا <span style="color: rgb(153, 204, 0);">هركس با ترانه اي در قلب خويش بدنيا مي آيد و تو تا زمانيكه اين ترانه را نخواني، نا كام خواهي ماند. </span>تو بايد كار خودت را انجان دهي. منظور من از خواندن ترانه ات همين است. هر كاري دوست داري! <span style="color: rgb(153, 204, 0);">اهميت نده كه ديگران چه مي گويند. </span>ديگران بي ربط مي گويند. <span style="color: green;">هر آنچه مي خواهي انجام دهي، بدن توجه به پيامدهاي آن پافشاري كن. سازش نكن. شاعر عصيانگر است و هرگز مصالحه نمي كند.</span> <span style="color: green;">اگر مصالحه كند شاعر نيست يك تاجر است. و اگر سازش نكني، عشق تو در تمام جهتها رشد خواهد كرد.</span> ترانه ات را بخوان تا عشقي را كه از سر چشمه اي پنهان در وجودت قوران مي كند بيابي. اين عشق با لبريز شدن از تو به ديگران سرايت خواهد كرد. </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">272</span></strong><strong><span style="font-size: 13pt; color: red;" dir="ltr"></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">پير و خسيس</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"></span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">هرچه سن تان بيشتر مي شود، ذهنتان كوچكتر مي شود. با زياد شدن سن، ذهن كوچك و كوچكتر و خسيس و خسيس تر مي شود. اين تصادفي نيست كه افراد پير خسيس ترند. بسياري از افراد مسن بدون دليل،‌ هميشه عصباني و ناراحتند و بي وقفه نق مي زنند؛ تنها به اين دليل كه با دلشان زندگي نكرده اند. آنها با ذهنشان زندگي كرده اند و ذهن نمي داند با كهولت سن چگونه گسترده تر شود. فرد نادان، ذهني گسترده تر از يك دانشمند دارد؛ زيرا هيچ چيزي در ذهنش وجود ندارد. ذهن يك دانشند پر از اطلاعات مختلف است. در حاليكه ذهن يك نادان پر از فضاي خالي است. نام ديگر فضاي خالي دروني، دل است. همانطور كه در دنياي بيرون، آسمان، فضايي پهناور و گسترده تر است، در دنياي دروني نيز آسماني وجود دارد كه پهنا و گستردگي اش حد و مرزي ندارد. اگر دنياي بيروني حد و مرزي ندارد، دنياي درون نيز به همين شكل است. از آنجا كه دنياي بيرون بي نهايت است، دنياي درون هم نمي تواند محدود باشد. دنياي درون قطب مخالف دنياي بيرون است.مدي تيشن در ذهن رخ نمي دهد؛ نمي تواند در ذهن رخ دهد. آنچه در ذهن اتفاق بيفتد تقليد مدي تيشن است و نمي تواند مدي تيشن راستين باشد. مدي تيشن راستين،‌ در دل رخ مي دهد. به ياد داشته باشيد كه من از بيداري سخن مي گويم و منظورم بيداري دل است. اين بيداري فقط بايد تجربه شود و چيزي نيست كه توسط ذهن قابل درك باشد.</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma; color: rgb(204, 153, 255);">17 دسامبر</span></font></p> <p style="text-align: justify;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"><span>  </span>Love is changing relationship, it is not stable. Hence marriage came into existence. Marriage is the death of love. Yes, you make a beautiful amadhi, a marble Samadhi, beautiful memorial, but it is grave whatever you call it.</span></font></p> <p style="text-align: justify; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">عشق رابطه ای در حال تغییر است. ساکن نیست. این است که ازدواج قدم به عرصه وجود نهاد. بله، تو یک آمادهی زیبا، یک سامادهی مرمرین، یک بنای یادبود زیبا درست می کنی، اما هر اسمی هم که روی آن بگذاری، این یک مقبره است.</span></font></p> <p dir="rtl"><span style="font-size: 13pt;" dir="ltr"> </span></p> </p> Thu, 17 Dec 2009 04:12:04 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=moraghebe&postid=1244 moraghebe http://moraghebe.blogfa.com/post-1244.aspx http://moraghebe.blogfa.com/post-1243.aspx <link rel="File-List" href="file:///C:\DOCUME~1\YASAEI~1.NEZ\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:35.95pt 1.25in 27.0pt 1.25in; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0; mso-gutter-direction:rtl;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p dir="rtl"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);">مراقبه25/9/:</span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">روز:</span></strong></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: green;">رشد بشريت روي دوش انسانهايي انگشت شمار قرار داشته است. عامه مردم در آن هيچ مشاركتي نداشته اند.</span></strong><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;"> آنها چون لاشه مردم دست و پا گير شده اند و مانعي ايجاد كرده اند. هيچ كمكي در اين راه نكردند. <span style="color: green;">ذهن عوام هميشه مخالف تازه است. مسيح را به اين دليل به صليب كشيدند كه او چيزي بسيار تازه عرضه كرد.</span> روش سخن گفتن مسيح روشي تازه بود كه تا آن زمان هيچكس آنگونه سخن نگفته بود. رفتار او بگونه اي بود كه هيچكس تا آن زمان آنگونه رفتار نكرده بود. عوام نمي توانستند اين مرد، اين مرد زيبا و دوست داشتني را تحمل كنند، بنابراين تصميم گرفتند او را به صليب بكشند. هميشه اينطور بوده است. همين كار را با سقراط و با منصورحلاج نيز كردند.هرگاه انساني پاي به عرصه وجود گذاشته كه چيزي تازه به هستي عرضه كرده است، انساني كه واسطه اي براي فراسو بوده، زندگي او در خطر افتاده است، زيرا عوام احساس رنجش و آزردگي خاطر كرده اند. " خود " آنها آسيب ديده است. اما عجيب آن است كه اين انسانهاي اندك كه بدست مردم شكنجه شده و به قتل رسيده اند، بار همه<span>  </span>موفقيتهاي بشر را بدوش مي كشند. <span style="color: green;">آنان سنگهاي زير بناي معبدي هستند كه هنوز تكميل نشده و به قرباني هاي بيشتري نياز دارد. </span><span style="color: rgb(153, 204, 0);">هنوز لازم است</span><span style="color: green;"> چندين مسيح ديگر به صليب كشيده شوند و به چندين سقراط ديگر زهر خورانده شود.</span></span></strong></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: green;"> </span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">شب:</span></strong></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;">انسان معمولا در تاريكي بسر مي برد. تاريكي يك ضرورت اساسي براي رشد است. <span style="color: green;">درون رحم مادر تاريك است. اين تاريكي لازم است زيرا نور ممكن است رشد جنين را مختل كند</span>. جنين بسيار حساس و ظريف است و به محيطي تاريك براي رشد نيازمند است. او بيست و چهار ساعت شبانه روز را در شكم مادرش مي خوابد. در آن نه ماهي كه جنين در شكم مادرش بسر مي برد، پيوسته در حال رشد است و نبايد هيچ اخلالي در آن ايجاد كرد وگرنه انرژي او منحرف مي شود. <span style="color: green;">همه چيز ابتدا در تاريكي رشد مي كند. بذر درون سوراخ تاريكي كه قبلا كنده اند قرار مي دهند. اگر بذر را روي زمين بكارند ممكن است از رشد باز بماند، زيرا در برابر نوري شديد قرار مي گيرد.</span> بذر به دل زمين نياز دارد تا درون آن رشد كند، زيرا آنجا تاريك است. آنگاه بذر شروع به رشد مي كند و به سطح زمين بالا مي آيد. سپس رو بسوي خورشيد و ماه و ستارگان اوج مي گيرد. نوزاد متولد مي شود. جسم او نور مي بيند اما روحش همچنان در تاريكي مي ماند. و اين تاريكي را تنها از راه مراقبه مي توان بر طرف كرد. پس مراقبه تو را دوباره متولد مي سازد. <span style="color: green;">در نخستين تولد، جسم تو متولد مي شود و در دومين تولد روح تو. جسم تو در زمين و در نور قرار دارد. اينك به زمين ديگري نياز داري تا روح و روانت نيز نور ببينند.</span> <span style="color: green;">نور نام ديگر هستي است. آنگاه كه تو در اين نور متولد شوي، روشني مي يابي. تو و نور دو چيز جدا از هم نيستيد. تو مشاهده كننده نيستي و نور مشاهده شونده نيست. تو با نور يكي شده اي،</span> <span style="color: rgb(153, 204, 0);">خود نور هستي.</span></span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">271</span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">جهالت</span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">با ناديده گرفتن دنياي درون، در جهالت باقي مي مانيد. توجه به دنياي درون، ‌آغاز طلوع خرد است. جهل يعني چيزي ناديده گرفته شده است و از چيزي به سادگي گذشته ايد؛‌ بدون آنكه به آن توجه كافي كرده باشيد. چيزي آنجاست. هميشه آنجا بوده، ولي ناديده گرفته شده است. شايد چون هميشه وجود داشته،‌ به سادگي ناديده گرفته شده باشد. ما چيزهايي را كه هميشه وجود دارند، ‌فراموش مي كنيم و به چيزهاي جديد توجه و دقت مي كنيم. سگها اگر حركتي در اطرافشان رخ ندهد، ‌ساعتها بي حركت مي نشينند. آنها چرت مي زنند، ‌مي خوابند و حتي خواب مي بينند، ‌ولي به محض اينكه چيزي در اطرافشان تكان مي خورد، ‌آگاه و هوشيار مي شوند. حتي اگر برگي از درخت به زمين بيفتد، ‌پارس مي كنند. ذهن نيز درست به همين شكل عمل مي كند. ذهن تنها هنگامي متوجه چيزي مي شود كه جديد و تازه باشد و سپس دوباره به خواب مي رود. اين گنج دروني، هميشه با ما بوده و به همين دليل ناديده انگاشته شده است. جهل يعني همين. اجازه دهيد جست و جوي معنوي شما با توجه به دنياي درون آغاز شود. آگاهي خود به خود خواهد آمد.</span></strong></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify;"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma; color: rgb(204, 153, 255);"> </span></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center;"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma; color: rgb(204, 153, 255);">16 دسامبر</span></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify;"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p dir="ltr" style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">Service is a dirty, four letter word. Never use it. Yes, you van share, but never humiliate anybody by serving him. It is humiliation.</span></font></p> <p dir="ltr" style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 9pt;"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">خدمت یک واژه کثیف چهار حرفی است. هرگز از ا« استفاده نکن. آری، شما سهم خود را با دیگران قسمت کنید، ولی هرگز هیچکس را با خدمتگزاری کردن به او شرمسار نفرمایید. این ذلت دادن به دیگران است.</span></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></font></p> <p dir="rtl"><span dir="ltr" style="font-size: 13pt;"> </span></p> Wed, 16 Dec 2009 05:08:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=moraghebe&postid=1243 moraghebe http://moraghebe.blogfa.com/post-1243.aspx http://moraghebe.blogfa.com/post-1242.aspx <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type" /><meta content="Word.Document" name="ProgId" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator" /><link href="file:///C:\DOCUME~1\YASAEI~1.NEZ\LOCALS~1\Temp\msohtml1\02\clip_filelist.xml" rel="File-List" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"B Titr"; mso-font-alt:"Courier New"; mso-font-charset:178; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:24577 -2147483648 8 0 64 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:35.95pt 1.25in 27.0pt 1.25in; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0; mso-gutter-direction:rtl;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p dir="rtl"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);">مراقبه24/9/:</span></strong><strong><span style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);" dir="ltr"></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">روز:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: green;">مراقبه تو را از میان توده مردم بیرون می کشد. نخست تو را یک بشر می سازد و سپس تو را به فراسوی بشریت و به الوهیت رهنمون می کند.</span></strong><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;"> مراقبه عصیانگری است، از اینرو توده مردم هیچگاه نتوانسته اند با مراقبه گران مدارا کنند و در آینده نیز نخواهند توانست. من می بینم که بشر در حال رشد و بلوغ است. اما حقیقتی که حتی انسانهای خوشبین نیز نمی توانند کتمان کنند این است که توده هیچگاه نخواهد توانست از فرد پیشی بگیرد. شاید توده کمی بهتر ازقبل شود اما تفاوت میان فرد و توده جمعیت همیشه یکسان خواهد ماند. اگر توده کمی جلوتر برود، عصیانگری فرد نیز کمی جلوتر خواهد رفت و به این ترتیب فاصله بین آنها همیشه به یک اندازه باقی خواهد ماند. و چه خوش است عصیان کردن علیه تمام چیزهایی که فاسد شده اند! علیه تمام چیزهای زشت، مرده و گندیده، نشاط آور، ماجراجویانه و فرصت بزرگی برای رشد کردن است. فقط فرد است که در راه خدا به پیش می رود. فقط فرد می تواند دیندار باشد<span style="color: green;">. دین همین که به یک کلیسا و مسجد و کیش و آیین تبدیل شود، </span><span style="color: rgb(153, 204, 0);">پوششی</span><span style="color: green;"> به نام دین است.</span></span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: "B Titr"; color: rgb(51, 102, 255);"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">شب:</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);"></span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);"><span>  </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 13pt;">نیلوفر آبی در لجن رشد می کند. زیبا ترین گل در لجن کثیف رشد می کند. به این معناست که لجن کثیف در خود چیزی زیبا نهان دارد. پس لجن کثیف را بی ارزش نشمار، زیرا در خود نیلوفرهایی دارد. تو نمی توانی درک کنی که این گل زیبا، این گل لطیف، با چنین رایحه ای، با چنین رنگ و رویی از لجن معمولی سر بر آورده باشد. <span style="color: green;">انسان در شکل لجن بدنیا می آید اما او در خود یک گل نیلوفر نهان دارد که هنوز یک بذر است</span>. انسان را نباید طرد کرد، باید او را پذیرفت و متحولش ساخت. دنیا را نباید طرد کرد، زیرا دنیا در خود چیزی بسیار زیبا نهان دارد. این زیبایی آشکار نیست. باید آشکارش ساخت. هر آنچه هستی به ما داده با ارزش است. اگر از درک ارزش آن عاجزیم، تقصیر ما و نگاه محدود ماست. دومین چیزی که در مورد گل نیلوفر باید به خاطر داشته باشی آن است که این گل در آب زندگی می کند اما آب هیچ تماسی با آن ندارد. گل نیلوفر چنان گلبرگهای لطیفی دارد که حتی قطره ای آب روی آن ها جمع نمی شود و آنها از آب جدا می مانند. <span style="color: rgb(153, 204, 0);">در دنیا زندگی کن اما نگذار که دنیا وارد تو شود. در دنیا باش اما از دنیا مباش. دنیا کلاس درس هستی است. موقعیتی برای رشد کردن و بلوغ یافتن است.</span></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">270</span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">فريب هاي ذهن</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"></span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">يكي از مشكلات سالكان معنوي اين است كه دير يا زود، ذهن فريبشان مي دهد. عده اي شروع به ديدن نورهاي مختلف مي كنند. عده اي صداهاي مختلف را مي شنوند و هركس به فراخور حالش،‌ تجربه اي جديد دارد. نفس مي گويد: «‌بسيار عالي است. اين تجربه تنها براي تو رخ داده و بسيار كمياب است. تو آدم خاصي هستي و به همين دليل، اين حالت را تجربه كرده اي »‌ و شما هم به سادگي از ذهن فريب مي خوريد. خيلي زياد به اين مسايل توجه نكنيد. آنها را ناديده بگيريد! بايد كاملا خالي شويد. تنها تجربه معنوي كه مي توان آنرا تجربه ناميد،‌ همين احساس هيچ بودن و خلا است كه صوفيان آنرا فنا مي نامند؛‌ ناپديد شدن نفس. اين تنها تجربه معنوي است و بقيه، ‌بازیهاي ذهن اند. ذهن مي تواند بسياري بازيهاي مختلف داشته باشد. مي توانيد توهمات مختلف داشته باشيد و تصاويري از بزرگان روحاني ببينيد. ذهن مي تواند حتي با چشمان باز برايتان روياهاي مختلف بيافريند. به همين دليل، اساتيد ذن مي گويند: «‌ اگر در راه، حتي بودا را ديدي، او را بكش! »‌ آنها كاملا درست مي گويند. ممكن است به نظر بي احترامي بياد، ‌ولي حق با آنهاست.</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma; color: rgb(204, 153, 255);">15 دسامبر</span></font></p> <p style="text-align: justify;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">Living can only mean one thing: living life multidimensionality the music, the poetry. The painting, the sculpture… but it is all luxury. I am not a worshipper of poverty, I worship luxury. And existence is luxurious, abundantly luxurious. Where one flower will do, millions of flowers blossom.</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">زندگی تنها می تواند یک معنا داشته باشد: چند بعدی زندگی کردن زندگی – موسیقی، شعر، نقاشی، مجسمه سازی ... اما اینها همه تجمل اند. من فقر پرست نیستم، من تجمل پرستم، و هستی تجملی است. شدیدا تجملی؛ جایی که یک گل بس است، میلیونها گل شکفته می شود.</span></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></font></p> <p dir="rtl"><span style="font-size: 13pt;" dir="ltr"> </span></p> Tue, 15 Dec 2009 04:31:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=moraghebe&postid=1242 moraghebe http://moraghebe.blogfa.com/post-1242.aspx http://moraghebe.blogfa.com/post-1241.aspx <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type" /><meta content="Word.Document" name="ProgId" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator" /><link href="file:///C:\DOCUME~1\YASAEI~1.NEZ\LOCALS~1\Temp\msohtml1\03\clip_filelist.xml" rel="File-List" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:35.95pt 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0; mso-gutter-direction:rtl;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p dir="rtl"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);">مراقبه 23/9/:</span></strong><strong><span style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);" dir="ltr"></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">روز:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;">زندگي خود را چنان سپري كن كه گويي نخستين انسان روي زميني.</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> چنان زندگي كن كه گويي آدم يا حوايي - هيچكس پيش از تو وجود نداشته است پس <span style="color: green;">راهي براي تقليد كردن از ديگران وجود ندارد.</span> اگر تو با راي و نظر خويش بدون ترس از اشتباه كردن زندگي كني ... اشتباه كردن امري ناگزير، اجتناب ناپذير و همچنين مفيد است. اگر تو اشتباه نكني ياد نمي گيري. البته تو نبايد يك اشتباه را چند بار مرتكب شوي. اين كار احمقانه است. بدنبال اشتباههاي جديد، خطاهاي جديد و بي راههاي جديد برو. <span style="color: green;">بي راه رفتن در راهي جديد بسيار بهتر است تا دنبال كردن جمعيتي كه در مسير درست حركت مي كند</span>، زيرا مساله درست يا نادرست بودن مطرح نيست. <span style="color: green;">اتكا به خود، اعتماد كردن به خود و مسوول وجود خود بودن مساله است.</span> <span style="color: rgb(153, 204, 0);">مراقبه يعني اتكا به هوش و شعور خودت در هر كاري كه انجام مي دهي تا آرام آرام چراغ راه خود باشي.</span></span></strong></font></p> <p style="text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(153, 204, 0);"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">شب:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;">در چارچوب زندگي كردن، زندگي كردن در تاريكي و ناشايستگي است. تن دادن به پستي <span> </span>و خواري است.</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> زيرا وجود ما نيازمند همه آسمان است و فقط آنگاه مي تواند به رقص و آواز و شادي در آيد و گرنه عليل و از كار افتاده مي شود و هيچ فضايي براي پرواز و حركت وجود نخواهد داشت. و انسان در چارچوب زندگي مي كند، چارچوب بدن، چارچوب ذهن، چارچوب عواطف و خلق. <span style="color: green;">زنداني پشت زنداني ديگر.</span> از تمامي اين چارچوبها مي توان فراتر رفت ... انسان هيچگاه نبايد به هيچ حد و مرزي تن دهد. <span style="color: green;">هرگاه به مرزي رسيدي، بكوش تا از آن فراتر روي.</span> <span style="color: green;">آنگاه كه از تمام حد و مرزها فراتر روي، آنگاه كه به بي نهايت دست يابي، به هستي مي رسي، به خانه مي رسي.</span></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">269</span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">اجازه دادن</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">سر بزرگ دانش معنوي، اين است كه بدون انجام دادن كاري، اجازه مي دهيد همه چيز رخ دهد. ذهن بسيار سطحي و كم عمق است. با درك همين نكته، ديدگاهي جديد در ما پديد مي آيد؛‌ رها كردن امور. ذهن هميشه دوست دارد در امور مختلف دخالت كند و آرزوهاي خود را دخالت دهد. ذهن دوست دارد همه چيز براساس خواسته هايش پيش رود و مشكل اصلي همين است. ما ذراتي بسيار كوچك دراين هستي بي كرانيم و اين كه دوست داشته باشيم دنيا مطابق عقايدمان پيش رود، احمقانه است. معناي واقعي حماقت،‌ همين است. درست مثل اينكه موجهاي اقيانوس بكوشند به تنهايي كار كنند. آنها بخشي از اقيانوس وسيع هستند... آنها از وجود خود چيزي ندارند؛‌ زيرا فقط تجلي اقيانوسند. ما نيز دقيقا به همين گونه ايم. سپس جايي براي رفتن و هدفي براي رسيدن وجود نخواهد داشت. پس شكستي در پي نخواهد بود و آرامشي عميق ما را فرا مي گيرد. معناي اعتماد و تسليم،‌ همين است. در اينصورت، زندگي رنگ جديد به خود مي گيرد و به اين ترتيب، ‌تنشي كه بطور معمول وجود دارد، ناپديد مي شود.</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma; color: rgb(204, 153, 255);">14 دسامبر</span></font></p> <p style="text-align: justify;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">In existence, the smallest blade of grass has the same significance and the same beauty as the greatest star. There is no hierarchy. There is nobody higher, nobody lower.</span></font></p> <p style="margin-right: 9pt; text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">در هستی ریزترین پر کاه همانقدر مهم و زیباست که بزرگترین ستاره. هیچ سلسله مراتبی در کار نیست. هیچکس بالاتر نیست، هیچکس پایین تر نیست.</span></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></font></p> <p dir="rtl"><strong><span style="font-size: 13pt;" dir="ltr"> </span></strong></p> Mon, 14 Dec 2009 04:30:51 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=moraghebe&postid=1241 moraghebe http://moraghebe.blogfa.com/post-1241.aspx http://moraghebe.blogfa.com/post-1240.aspx <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type" /><meta content="Word.Document" name="ProgId" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator" /><link href="file:///C:\DOCUME~1\HASHEM~1.NEZ\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" rel="File-List" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-language:AR-SA;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:35.95pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0; mso-gutter-direction:rtl;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);">مراقبه 22/9/:</span></strong><strong><span style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);" dir="ltr"></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">روز:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">تو هرچه داشته باشي ممكن است گم شود، به سرقت برود و يا از دست تو گرفته شود. هرچه هم نتواند، <span style="color: green;">مرگ تو را از دارايي هايت جدا خواهد كرد. اما هرچه كه تو آن شده اي ستاندني نيست.</span> حتي مرگ نيز نمي تواند آنرا از تو بگيرد. <span style="color: rgb(153, 204, 0);">تو داراي آن نيستي، خود آن هستي. </span>از اينروست كه دانايان بزرگ مي گويند: <span style="color: rgb(153, 204, 0);">" زمانيكه خدا را بشناسي خدا مي شوي. " </span>انسان با شناخت خداوند خدا مي شود. زيرا شناخت خداوند همچون دانش نيست كه بتواني از يادش ببري. <span style="color: green;">شناخت خدا به اين معناست كه تو به كيفيت تازه اي از وجود دست يافته اي</span>. خدا تنفس و تپش قلب تو شده است. آخرين اتحاد با كل به‌آن ‌معناست كه تو، كل شده اي. در اين نقطه است كه احساس مي كني " من به هدف رسيده ام. هدفي كه در هزاران زندگي به دنبال آن بودم. خانه اي كه بدنبال آن مي گشتم. من خانه هاي بسيار فراواني ساخته ام اما هيچيك از آنها واقعي نبودند. فقط يك <span style="color: green;">كاروانسرا</span> بودند و من هميشه مي بايست آنجا را ترك مي كردم. اكنون ممكن نيست اين خانه را ترك كنم، زيرا من خود آن هستم. "<span style="color: rgb(153, 204, 0);"></span></span></strong></font></p> <p style="text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">شب:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">در دنيا بمان اما از آن تاثير نپذير و از آن هويت نگير. <span style="color: green;">راه رهروي، زندگي كردن در دنياست در عين نبودن در دنيا. زندگي كردن در دنيا بدون اجازه دادن به دنيا براي زندگي كردن در تو.</span> <span style="color: green;">گذشتن از دنيا با </span><span style="color: rgb(153, 204, 0);">آگاهي كامل</span><span style="color: green;"> از اينكه همه چيز گذراست.</span> پس نبايد آشفته و پريشان شد. اگر اينگونه زندگي كني، براي تو بدبختي و خوشبختي، شكست و پيروزي يكسان خواهد بود. و <span style="color: green;">اگر به مرحله اي برسي كه بتواني نور و تاريكي، زندگي و مرگ را يكسان بداني، سكوت و آرامشي ژرف، تعادل و توازن در تو پديد مي آيد. آن سكوت ژرف همان </span><span style="color: rgb(153, 204, 0);">حقيقت</span><span style="color: green;"> است.</span></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">268</span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">سرعت</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"></span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">همه ما سرعتهاي خاص خودمان را داريم و بايد با همين سرعتهاي طبيعي مان حركت كنيم. هنگاميكه ريتم صحيح خود را دريافتيد، كارآيي بيشتري خواهيد داشت. در اينصورت، اعمالتان پر جنب و جوش و بيقرار نخواهد بود، بلكه كاملا نرم و روان پيش مي رود، آهستگي، كيفيات خاص خودش را دارد و حتي بهتر هم هست. كار سريع ممكن است از نظر كميت ، بازده بهتري داشته باشد، ولي از لحاظ كيفيت نمي تواند خيلي خوب باشد. كل انرژي كارگران كندكار، در كيفيت كار به مصرف مي رسد. در حاليكه كارگران سريع، انرژي خود را در افزايش كميت، به كار مي برند. اگر بتوانيد كارهايي كم، ‌ولي زيبا و كامل انجام دهيد، احساس شادي و رضايت مي كنيد. احتياجي نيست كارهايي زياد انجام دهيد. اگر حتي يك كار انجام دهيد كه به شما رضايت كامل ببخشد، كافي است. چيزي بعنوان طبيعت انسان وجود ندارد. به تعداد انسانهاي روي زمين، طبايع مختلف و متنوع وجود دارد و در اين مورد، هيچ معياري به كار نمي آيد.</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma; color: rgb(204, 153, 255);">13 دسامبر</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p align="right" style="margin-left: 18pt; text-align: left; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;" dir="ltr">Obedience is a strategy of the priest, of the politicians, to exploit you, to keep you in slavery, in mental slavery. All religion praise obedience. To be rebellious is to be religious.</span></font></p> <p align="right" style="margin-left: 18pt; text-align: left; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;" dir="ltr"> </span></font></p> <p style="margin-left: 18pt; text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">اطاعت ترفند سلطه گران و سیاستمداران است که تو را استثمار کنند، تا تو را در اسارت نگه دارند؛ در اسارت ذهنی. همه ادیان غیر الهی اطاعت کورکورانه را می ستایند. در حالیکه متدین یعنی عصیانگر.</span></font></p> <p style="text-align: justify;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></strong></font></p> <p dir="rtl"><strong><span style="font-size: 13pt;" dir="ltr"> </span></strong></p> </p> Sun, 13 Dec 2009 09:48:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=moraghebe&postid=1240 moraghebe http://moraghebe.blogfa.com/post-1240.aspx http://moraghebe.blogfa.com/post-1239.aspx <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type" /><meta content="Word.Document" name="ProgId" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator" /><link href="file:///C:\DOCUME~1\HASHEM~1.NEZ\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" rel="File-List" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-language:AR-SA;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:35.95pt 90.0pt 18.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0; mso-gutter-direction:rtl;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);">مراقبه 21/9/:</span></strong><strong><span style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);" dir="ltr"></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">روز:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">انقلاب بیرون در مقایسه با انقلاب درون هیچ است. انقلاب بیرون، فقط اصلاحاتی انجام می دهد. یک انقلاب واقعی نیست، زیرا انسان مثل گذشته باقی می ماند. فقط دیوارهایی که او را فراگرفته است تغییر می یابد<span style="color: green;">. زندان تغییر می یابد اما زندانی بدون هیچ تغییری همان زندانی باقی می ماند- در زندانی راحت تر و با امکانات بیشتر، مجهز به تلویریون، زمین بازی و دیگر امکاناتی که در اختیار انسانهای آزاد قرار دارد- اما او هنوز در زندان است و آزادی ندارد. </span>انقلاب درون است که آزادی می آورد و یگانه راه به ثمر نشاندن آن، مراقبه است. <span style="color: rgb(153, 204, 0);">مراقبه یعنی فراگیری فراموش کردن تمام چیزیهایی که فرا گرفته ای.</span> یعنی رها شدن از شرطی شدن ها و خواب واره ها. وقتی تو تهی، پرفضا، ساکت و پاک باشی، انقلاب رخ داده، خورشید طلوع کرده است. آنگاه تو در نور و روشنایی آن زندگی خواهی کرد. و <span style="color: green;">زندگی در روشنایی خورشید درون، درست زندگی کردن است. </span>وقتی تو ساکت، آگاه و بی آلایش باشی و آسمان درونت سرشار از شادمانی باشد، برای نخستین بار با طعم زندگی حقیقی آشنا می شوی. می توان آنرا خدا نامید. می توان روشنی، رهایی حقیقت، عشق، آزادی و شادمانی نامیدش. اینها نامهایی مختلف هستند که به پدیده ای واحد اشاره دارند.<span style="color: green;"></span></span></strong></font></p> <p style="text-align: justify;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">شب:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;">انسان یک نردبان است-</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> امکانات فراوانی در او وجود دارد. او هم یک خطر است و هم یک بلندا. هم یک افتخار است و هم یک رنج و عذاب<span style="color: rgb(153, 204, 0);">. پایین رفتن از نردبان بسیار راحت تر است. هیچ تلاشی لازم ندارد.</span> <span style="color: green;">بالا رفتن نیازمند تلاش است. هر قدر بالاتر بروی به تلاش بیشتر نیاز داری. اگر می خواهی به اوج قله خود آگاهی دست یابی، باید خطر را به جان بخری. </span>تو نباید وجودت را مسلم و بدیهی بشماری زیرا <span style="color: green;">انسان هیچ وجودی ندارد، بلکه فقط مجموعه ای از امکانات است.</span> این زیبایی انسان است و در عین حال عامل بدبختی اوست. انسان باید راه خود را انتخاب کند. او همیشه سر دو راهی قرار دارد. باید هر لحظه دست به انتخاب بزند. انتخاب بین بودن یا نبودن، این بودن یا آن بودن. انسان همیشه از هم گسیخته است.<span style="color: green;"> رهروی، یک تصمیم و یک تعهد برای بالا رفتن تا بالاترین قله است.</span></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">267</span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">نرمي و ظرافت</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"></span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">نرمي، هميشه بر سختي غلبه مي كند. نرمي، ‌زنده است. در حاليكه سختي بي جان است. نرمي، همانند گل لطافت دارد. در حاليكه سختي، همچون سنگ است. سنگ سخت به نظر قوي مي رسد، ‌ولي ناتوان و عاجز است. نرمي به نظر شكننده مي رسد،‌ ولي زنده و پوياست. هرآنچه زنده است،‌ ظريف و شكننده است. هرچه كيفيت زندگي در چيزي بيشتر وجود داشته باشد، ‌ظرافت و شكنندگي آن بيشتر است. بنابراين، هرچه در زندگي عميق تر شويد، ظريف تر مي گرديد و يا هرچه ظريف تر شويد، عميق تر وارد زندگي مي شويد. دروني ترين هسته وجودي شما بسيار ظريف و شكننده است.هيچكس تصور نمي كند كه در طولاني مدت،‌آبي كه قطره قطره روي سنگ مي چكد، برآن غلبه مي كند. سنگ به نظر خشن، ‌سخت و قوي مي آيد. در حاليكه آب منفعل و كنش پذير است. چگونه ممكن است آب بر سنگ سخت غلبه كند؟‌... با وجود اين، پس از مدتي سنگ ناپديد مي شود و به تدريج آنچه نرم و ظريف است، برآنچه سخت و محكم است پيروز مي شود. هرگاه احساس كرديد قوي و محكم شده ايد، خود را رها كنيد و بكوشيد نرم و ظريف شويد و اصلا از عاقبت كار نهراسيد. اگر شكست خورديد و بطور موقت چيزي را از دست داديد، هيچ اشكالي ندارد. همانطور نرم و ظريف باقي بمانيد؛ زيرا در طولاني مدت، اين نرمي و ظرافت است كه پيروز مي گردد.</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma; color: rgb(204, 153, 255);">12 دسامبر</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p align="right" style="text-align: left; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;" dir="ltr"><span>  </span>The word medicine and the word meditation come from the root. Medicine cures the body, meditation cures your being; it is the inner medicine.</span></font></p> <p align="right" style="text-align: left; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;" dir="ltr"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">واژه </span><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;" dir="ltr">Medicine</span><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> ( دارو ) و واژه </span><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;" dir="ltr">Meditation</span><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> ( مراقبه ) از یک ریشه اند. دارو جسم را التیام می بخشد، مراقبه وجودت را شفا می دهد: این دارویی معنویی است.</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></font></p> <p dir="rtl"><span style="font-size: 13pt;" dir="ltr"> </span></p> </p> Sat, 12 Dec 2009 09:48:07 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=moraghebe&postid=1239 moraghebe http://moraghebe.blogfa.com/post-1239.aspx http://moraghebe.blogfa.com/post-1238.aspx <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);">مراقبه 20/9/:</span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">روز:</span></strong></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;">انسان بدون مراقبه هيچ چيز از شكوه هستي نمي داند.</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> از فرصت بي نظيري كه در اختيار دارد هيچ چيز نمي داند. او در خوابي عميق و در بي خبري از نغمه ها و ترانه ها به سر مي برد. <span style="color: green;">گلها شكوفه كرده اند اما او در خواب است. در خود بهشت عدن به خواب رفته است! انسان بايد بيدار شود </span>تا بتواند گلها، ستارگان، پرندگان، درختان و شكوه فراوان هستي را ببيند. باور كردني نيست! به ما زيباترين و كامل ترين هستي ممكن ارزاني شده است. هستي كاملتر از اين نمي تواند باشد ولي ما بايد آنرا كشف كنيم. اين يك ماجراجويي است و بسيار خوب است كه زندگي پر ماجراست و گرنه مرده و بي روح مي بود. ماجراهاي زندگي است كه آنرا زنده و پويا مي سازد.<span style="color: green;"> </span>و مراقبه بزرگترين ماجراجويي زندگي است. مراقبه تو را بيدار مي كند. خواب را از سرت مي پراند و خواب نمايي تو را از بين مي برد. مراقبه بيدار ساختن كامل روح است.</span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">شب:</span></strong></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">دنياي بيرون تو را راضي و خرسند نخواهد كرد، زيرا دنيا متغير و گذراست و <span style="color: green;">اشتياق دروني ما به دوام و ماندگاري است.</span> شعله هاي اشتياق درون را نمي توان از بيرون خاموش كرد. پس در بيرون با چيزهاي گذرا خوش و خرم باش و انتظار چيزهاي ماندگار را نداشته باش، زيرا در دنيا هيچ چيزي نمي تواند ماندگار باشد <span style="color: green;">از چيزهاي گذرا با آگاهي كامل از اين كه آنها گذرا هستند لذت ببر. </span>گلي كه صبحگاهان شكوفه كرده تا شب خواهد پژمرد. <span style="color: green;">گل با طلوع خورشيد آمده و با غروب خورشيد خواهد رفت. پس خوش باش!</span> اما <span style="color: green;">به ياد داشته باش كه دل بسته نشوي</span>، اميد نبندي. در بيرون با چيزهاي گذرا خوش باش و در درون چيزهاي ماندگار را جستجو كن... و در درون است كه فنا ناپذير، جاودان و الهي را خواهي يافت. آنرا كه پيدا كردي. ديگر چيزي براي يافتن وجود نخواهد داشت. آنگاه همه چيز شادماني مي شود. زندگي ات كامروا مي شود و به خانه مي رسي.</span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">266</span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">تكرار</span></strong></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">در هستي تكرار وجود ندارد. هستي هميشه بكر و تازه است. هر روز با روز ديگر فرق دارد و اگر گاهي نمي توانيد اين تفاوت را درك كنيد،‌ مشكل از قواي دركتان است. هيچ چيز تكرار نمي شود. تكراري وجود ندارد. اگر از دريچه ذهن به وقايع بنگريم، به نظر مي رسد در حال تكرارند و به همين دليل است كه ذهن، منبع يكنواختي است. ذهن حوصله شما را سر مي برد؛ زيرا اجازه نمي دهد تازگي زندگي برايتان آشكار شود. ذهن هميشه چيزها را با يك الگو مي نگرد. اين ذهن شماست كه در حال تكرار است،‌ نه زندگي. ذهن باعث مي شود كه همه چيز تك بعدي و ملال آور به نظر برسد. زندگي، سه بعدي و لبريز از تنوع است. ذهن سياه و سفيد است. زندگي همانند رنگين كمان است. ميان سياه و سفيد، ميليونها رنگ ديگر وجود دارد. زندگي به دو قسمت «‌ بله »‌ و « نه »‌ تقسيم نشده. اين ذهن است كه يا بله مي گويد و يا نه. ذهن طبعي ارسطويي دارد. در حاليكه زندگي اينطور نيست.</span></strong></font></p> <p align="center" dir="rtl" style="text-align: center; text-indent: 9pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed; color: rgb(255, 0, 255);"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">11 دسامبر</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 13pt;">My work is to make mind so mature that you can live with meaningless life, and yet beautifully. What is the meaning of rose or a cloud floating in the sky? There is no meaning but there is such tremendous beauty. There is no meaning.</span></font></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">کار من این است که ذهن شما را چنان به حد کمال برسانم که تو با وجود بی معنا بودن زندگی، آن را به شکلی زیبا زندگی کنی. معنای یک شاخه گل سرخ، یا ابری معلق در آسمان چیست؟ هیچ مفهومی در بین نیست. ولی زیبایی فوق العاده عظیمی وجود دارد. هیچ مفهومی در بین نیست.</span></font></p> <p><font face="times new roman,times,serif"> </font></p> Fri, 11 Dec 2009 04:24:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=moraghebe&postid=1238 moraghebe http://moraghebe.blogfa.com/post-1238.aspx http://moraghebe.blogfa.com/post-1237.aspx <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type" /><meta content="Word.Document" name="ProgId" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator" /><link href="file:///C:\DOCUME~1\yasaei\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" rel="File-List" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:35.95pt 1.25in .25in 1.25in; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0; mso-gutter-direction:rtl;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);">مراقبه 19/9/:</span></strong><strong><span style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);" dir="ltr"></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">روز:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;">تو فقط زماني كامروا خواهي شد كه جزيي از اين هستي بي نهايت زيبا شوي.</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> كمتر از آن كارساز نيست. كمتر از آن، همواره احساس خواهي كرد چيزي كم است. تو بايد وسيع و پهناور باشي. چنان وسيع كه ستارگان و ابرها در درون تو جاي گيرند. آنگاه كامروا مي شوي و خرسند. اگر همه هستي را در بر گيري چه كمبودي مي تواند وجود داشته باشد، همه چيز در درون توست، چگونه ممكن است چيزي كم باشد؟ و آنگاه كه هيچ كمبودي نباشد، <span style="color: green;">خوشبختي به نقطه اوج خود مي رسد. از آن فراتر نمي تواند برود. تو قله اورست خوشبختي را فتح كرده اي و ممكن نيست از آن پايين بيفتي ، زيرا با آن يكي شده اي .</span> تو ديگر از آن جدا نيستي پس نمي تواني پايين بيفتي. موضوع اين نيست كه تو احساس خوشبختي مي كني، بلكه تو خود خوشبختي هستي و اين مهم ترين چيزي است كه بايد بداني.</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">شب:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;">زيباترين ويژگي خطر آن است كه به تو هوشياري و آگاهي مي بخشد.</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> از اينرو كساني كه قصد دارند بدون داشتن هيچ نقشه اي قله اي نا شناخته را فتح كنند، بي آنكه خود بدانند در جستجوي آگاهي هستند. كسانيكه به قطب شمال و جنوب سفر كردند و انواع خطرها را به جان خريدند و كسانيكه قدم در كره ماه گذاشتند نمي دانستند كه براستي در جستجوي چيستند. آنان در جستجوي آگاهي بودند اما ناآگاهانه. انسان مراقبه گر خودآگاهانه به پيش مي رود. نيازي نيست كه قله هيماليا را فتح كني يا قدم در كره ماه بگذاري، زيرا <span style="color: green;">در درون تو قله هايي مرتفع تر، مسافتهايي طولاني تر و سياره هاي با اهميت تر وجود دارد.</span> همه آسمان، همه جهان در درون توست. اما سفر به درون بسيار خطرناك تر از رفتن به كره ماه يا قله اورست است. پهناورترين، خطرناك ترين و نا امن ترين مكان، دنياي درون توست. به همين دليل كمتر كساني جرات مي كنند وارد آنجا شوند. با سقوط از قله هايي كه در درون توست به قعر دره اي ژرف تر از هر دره اي كه در عمرت ديده اي مي افتي. اما هيچكس تا به حال از اين قله ها سقوط نكرده است، زيرا <span style="color: green;">تو هر قدر بالاتر روي هوشيار تر و بيدار تر مي شوي. از لبه تيغ آگاه مي شوي. همچون بند بازي كه بايد بسيار هوشيار باشد. </span><span style="color: rgb(153, 204, 0);">بند باز نمي تواند به گذشته يا آينده فكر كند. فقط بايد در فكر اين لحظه باشد.</span> بايد در اينجا و اكنون باشد. از اينرو سقوطي وجود ندارد. من هرگز نشنيده ام كه كسي از اين قله سقوط كرده باشد. اما خطر هميشه در آنجا هست و بدليل آن خطر، عده اي اندك در دنياي درون، در قلمرو وجود خويش قدم مي گذارند.</span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">265</span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"><span> </span>مشكلات رواني</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">مشكلات رواني، ‌هنگامي گريبانتان را مي گيرد كه نمي توانيد شكست را بپذيريد. آنها هنگاميكه در مسير موفقيت هستيد، ‌پديد نمي آيند. هنگاميكه همه چيز خوب به پيش مي رود و شما كاملا موفق هستيد، چه مشكلات رواني اي مي تواند وجود داشته باشد؟‌ مشكل هنگامي رخ مي دهد كه دوره موفقيتها به پايان رسيده و دوره تاريك و سياه شكست فرا رسيده است. انرژي اي كه هنگام كسب پيروزها بر آن سوار بوديد و به پيش مي تاختيد، حالا در شكست، مقابلتان قرار گرفته و در حال نابود كردنتان است. هنگاميكه هيتلر در اوج پيروزي بود، كسي حتي فكر نمي كرد كه او ديوانه باشد، ولي در لحظات آخر،‌ حتي خودش هم متوجه شده بود كه ديوانه شده است و خودكشي كرد. مشكل هنگامي بروز مي كند كه زنجيره پيروزيها قطع مي شود. پس هنگام پيروزي و موفقيت،‌ خيلي موقعيت خود را جدي نگيريد. شكست و پيروزي مهم نيستند. آنچه اهميت دارد، اين است كه از آنچه مي كنيد، لذت ببريد. هر موقعيتي با شكست همراه است؛‌ همانطور كه در پي روز، شب مي آيد. زندگي در پويايي و حركت دايمي است. هيچ چيز ثابت نيست. هم اكنون جوانيد، ولي روزي پير خواهيد شد. حالا پولدار هستيد، ‌ولي روزي فرا مي رسد كه فقير مي شويد. اگر جدي نگيريد، هيچ مشكلي پيش نخواهد آمد. هيچ چيز را خيلي جدي نگيريد.</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma; color: rgb(204, 153, 255);">10 دسامبر</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">My religion is a religion of sharing, not of following. It is a religion of love. I am against following because it is against the basic psychological principle of the uniqueness of the individual.</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">کیش من کیش قسمت کردن با دیگران است، نه دنباله روی. این مذهب عشق است. من مخالف دنباله روی هستم، زیرا این بر خلاف یکی از اصول اساسی روانشناسی، یعنی منحصر بفرد بودن یا بی همتا بودن فرد است.</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></font></p> <p dir="rtl"><span style="font-size: 13pt;" dir="ltr"> </span></p> Thu, 10 Dec 2009 10:03:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=moraghebe&postid=1237 moraghebe http://moraghebe.blogfa.com/post-1237.aspx http://moraghebe.blogfa.com/post-1236.aspx <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type" /><meta content="Word.Document" name="ProgId" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator" /><link href="file:///C:\DOCUME~1\yasaei\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" rel="File-List" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:35.95pt 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0; mso-gutter-direction:rtl;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: green;"> </span></strong></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);">مراقبه 18/9/:</span></strong><strong><span style="font-size: 13pt; color: rgb(255, 153, 204);" dir="ltr"></span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">روز:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">بسيار ضد و نقيض است كه هرگاه ما از هستي جدا و مستقل مي شويم به اسارت مي افتيم. استقلال ما به اسارت ما مي انجامد. هرگونه حد و مرزي ما را به بند مي كشد. هرگونه محدوده اي محدوديت مي آفريند. <span style="color: green;">ديوارهايی را كه دور خود كشيده اي خراب كن تا آزاد شوي!</span> تا همه آسمانها و ستارگان از آن تو مي شود <span style="color: green;">و بتواني جرعه اي از جام عشق، حقيقت و خداوندي سر كشي.</span> <span style="color: green;">با ديوارهايي كه " خود " مي آفريند فقط مي توان در دروغ، در تنفر و در شرارت زندگي كرد</span> زيرا ما در جايي نا درست ريشه مي دوانيم. هستي ما وارونه مي شود. همچون برگي از درخت مي شويم كه گمان مي كند از درخت مستقل است. پندار مستقل بودن به رنگ باختن برگ خواهد انجاميد. شيره اي در جانش روان نخواهد شد. سبزي در وجودش جاري نخواهد شد. برگ كم كم پژمرده خواهد شد و خواهد مرد. همين كه برگ پندار جدا و مستقل بودن از درخت را دور بيندازد در مي يابد <span style="color: green;">" من جزيي از درخت هستم و درخت جزيي از زمين و زمين جزيي از منظومه شمسي و منظومه شمسي جزيي از كيهان. "</span><span>  </span>حتي برگي كوچك نيز به اندازه بزرگترين خورشيد، جزيي اساسي از كل است. در هستي هيچ سلسله مراتبي وجود ندارد، زيرا هستي يكي است. <span style="color: green;">سلسله مراتب نيازمند رتبه و رقم است چيزي برتر و چيزي پست تر است. اما همه هستي يكي است!</span> از اينرو كوچكترين برگ علف به اندازه بزرگترين سياره اهميت دارد. هيچ چيزي برتر و هيچ چيزي پست تر نيست. <span style="color: green;">اين آگاهي، شكوه دربند شده تو را رها مي سازد. ناگهان چنان احساس پهناوري و بيكراني مي كني<span>  </span>كه كاري نمي تواني بكني جز به وجد آمدن و جشن گرفتن.</span> كاري نمي تواني بكني جز رقصيدن و آواز خواندن.</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: rgb(51, 102, 255);">شب:</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">اگر كهنه را برگزيني، بدبختي را برگزيده اي. اگر تازه را بر گزيني، شادماني را برگزيده اي. هميشه تازه، نا شناخته، خطرناك و نا امن را برگزين، زيرا <span style="color: green;">تو تنها با خطر كردن مي تواني رشد يابي. و رشد يافتن و بالغ شدن عين شادماني است. </span>هيچگاه <span style="color: green;">حتي براي لحظه اي كوتاه در كهنه وانمان.</span> كهنه هرچه باشد آنرا دور بينداز. همان لحظه كه كهنه شد با آن وداع كن. از آن دست بكش. هيچگاه به پشت سر خود نگاه نكن. هيچ چيز با ارزشي در پشت سر وجود ندارد. تو نبايد به پشت سر نگاه كني. بايد به پيش بروي. هميشه به پيش برو و ماجراجو باش!<span style="color: green;"> </span>زندگي همچون فتح كردن قله اي است كه تا به حال آنرا فتح نكرده اي. البته اين كار خطرناك است، زيرا هيچ كس قبل از تو اين راه را نرفته. مجبور خواهي بود راه خود را به قله پيدا كني و با خطرهايي بسيار روبرو شوي، <span style="color: green;">اما خطر هميشه زيباست. زيرا تو را هوشيار، بيدار و آگاه مي سازد. </span>اقدام به خطر و ناامني تو را آگاه مي سازد. و آگاهي با ارزش ترين چيز است زيرا <span style="color: green;">از راه </span><span style="color: rgb(153, 204, 0);">آگاهي</span><span style="color: green;"> همه ديگر چيزها پديد مي آيد: </span><span style="color: rgb(153, 204, 0);">عشق، نشاط، خدايي، حقيقت، رهايي.</span><span style="color: green;"></span></span></strong></font></p> <p dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">264</span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; color: red;">هوشياري</span></strong><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"></span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;"> </span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 10.3pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt;">جايي براي رفتن وجود ندارد. كافي است ببينيد كجا هستيد. اگر هوشيار باشيد، ناگهان متوجه مي شويد كه از قبل، همانجايي بوديد كه تلاش مي كرديد به آن برسيد. هركس همانطور كه بايد باشد، متولد مي شود. لازم نيست چيزي به او اضافه شود تا بهبود يابد. هرچه بيشتر سعي كنيد خود را بهبود بخشيد، ‌مشكلات بيشتري مي آفرينيد؛‌ زيرا اين تلاش، حركتي بر خلاف طبيعت حقيقي تان است. حقيقت شما همانطور كه بايد باشد. نيازي به بهبود آن نيست. تنها هوشياري است كه سبب رشدتان مي شود. هرگز به جيبهاي خود نگاهي نينداخته ايد و فكر مي كنيد كه گدا و بي چيزيد و به گدايي ادامه مي دهيد. در حاليكه در جيب خود الماسي گرانبها داريد كه مي توانيد تا پايان عمر در رفاه و ثروت زندگي كنيد. روزي ناگهان بطور اتفاقي دست در جيب خود مي كنيد،‌ الماس را مي يابيد و ديگر ثروتمند هستيد. چيزي تغيير نكرده است. وضعيت همان وضعيت قبلي است. الماس قبلا هم آنجا بود، ولي شما از آن غافل بوديد. تنها چيزي كه تغيير كرده، اين است كه اكنون از آنچه داشتيد آگاه شده ايد. رشد واقعي، رشد آگاهي است، نه رشد وجودتان. وجودتان همانطور كه بود، ‌باقي مي ماند. بودا يا مسيح و يا محمد، درست همانند شما بودند؛‌ يا اين تفاوت كه به آگاهي رسيده اند. در حاليكه شما هنوز در غفلتيد و گدا باقي مانده ايد.</span></strong></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><strong><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></strong></font></p> <p align="center" style="text-align: center; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma; color: rgb(204, 153, 255);">9 دسامبر</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">Meditation is surrender, it is not a demand. It is not forcing existence your way, it is relaxing into the way existence wants you to be. It is a let – go.</span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt; direction: ltr; unicode-bidi: embed;" dir="ltr"><font face="times new roman,times,serif"><span style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;"> </span></font></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 9pt;" dir="rtl"><font face="times new roman,times,serif"><span lang="FA" style="font-size: 13pt; font-family: Tahoma;">مراقبه تسلیم است، نه تقاضا. مراقبه تحمیل کردن مسیر خود به هستی نیست، بلکه آرام گرفتن در مسیری است که هستی می خواهد در آن باشی. مراقبه با دنده خلاصی رفتن است. </span></font></p> <p dir="rtl"><span style="font-size: 13pt;" dir="ltr"> </span></p> </p> Tue, 08 Dec 2009 09:59:54 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=moraghebe&postid=1236 moraghebe http://moraghebe.blogfa.com/post-1236.aspx